BİR TAŞ ATSAYDIM EĞER.. KÖR KUYU SES VERİRDİ;
YA ŞU İNSANLIK NERDE ? HANGİ DELİĞE GİRDİ ?

EY İNSANLIK NERDESİN ?

EY İNSANLIK NERDESİN ? Neden çıkmıyor sesin?
Beşer seni bekliyor, gece gündüz bilesin.
Yok mu, bunca zâlime, “Dur!” diyecek nefesin? 
Gör ki; dünya çıldırdı, vahşet kana doymuyor; 
Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i cinnet duymuyor.

EY İNSANLIK NERDESİN ? Sökülüyor temeller,
Çöplüklerde çürüyor, nice ulvî emeller.
Edep, hayâ, ne varsa, sildi süpürdü seller.
Gör ki; dünya kudurdu, cinnet cana doymuyor; 
Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i zillet duymuyor.

EY İNSANLIK NERDESİN ? Kol geziyor zâlimler,
İlim kürsülerinde, boşa giden tâlimler,
Ne yazık ki; bir türlü, uyanmıyor âlimler.
Gör ki; akıl tutuldu, cehâlete doymuyor;
Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i gaflet duymuyor

EY İNSANLIK NERDESİN ? Lütfen yardım et bize,
Şu koskoca dünyayı, dar ettik kendimize.
Sen gittiğinden beri, zulüm gelmiyor dize.
Gör ki; dünya savruldu, dalâlete doymuyor;
Kur’ân’ın çığlığını, ehl-i küfür duymuyor.

EY İNSANLIK NERDESİN ? Tefrika içimizde,
Dünya müslümanları, ahlâkî bir krizde.
Sen gidince ne irfan, ne îmân kaldı bizde.
Gör ki; nice devletler, fitnelere doymuyor; 
KUR’ÂN’IN ÇIĞLIĞINI, ehl-i nifak duymuyor.

Cengiz Numanoğlu